Название: Lunatycy
Автор: Christopher Clark
Издательство: OSDW Azymut
Жанр: История
isbn: 978-83-8002-909-5
isbn:
126
D. MacKenzie,
127
Ugron do Aehrenthala, Belgrad, 12 listopada 1911, HHStA Wiedeń, PA Serbien XIX 62, no. 94a.
128
M. Buha,
129
Zob. np. belgradzka „Politika”, 18 sierpnia 1910, gdzie wychwala się Žerajicia jako „szlachetnego potomka [swojej] rasy”, którego imię „ludzie wymawiają dziś z namaszczeniem”. Artykuł najwyraźniej opublikowano z okazji urodzin króla Piotra Karadziordziewicza; cytowane tutaj za austriacką
130
J. Remak,
131
V. Dedijer,
132
Paget do Greya, Belgrad, 6 czerwca 1913, TNA, FO 371/1748.
133
Crackanthorpe do Greya, Belgrad, 7 września 1913, TNA, FO 371/1748, karty 74–76.
134
135
K. Boeckh,
136
Peckham do Crackanthorpe’a, Üsküb, 23 października 1913; Crackanthorpe do Greya, Belgrad, 17 listopada, TNA, FO 371/1748, karty 147–148, 158.
137
Greig do Crackanthorpe’a, Monastir, 25 listopada 1913 TNA, FO 371/1748, kar-ta 309.
138
Greig do Crackanthorpe’a, Monastir, 30 listopada 1913, TNA, FO 371/1748, karty 341–350, tutaj karta 341.
139
Greig do Crackanthorpe’a, Monastir, 16 grudnia 1913, TNA, FO 371/1748, karta 364.
140
Greig do Crackenthorpe’a, Monastir, 24 grudnia 1913, TNA, FO 371/2098, karty 11–15, tutaj karty 13–14.
141
Notatka na marginesie sporządzona przez „RGV” (Robert Gilbert Vansittart) w okólniku brytyjskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych, 9 grudnia 1913, TNA, FO 371/1748, karta 327.
142
Uwagi Pašicia datowane 3 kwietnia 1914, na depeszy Djordjević do Ministerstwa Spraw Zagranicznych w Belgradzie, Konstantynopol, 1 kwietnia 1914 [w:] DSPKS, knj. VII, sv. 1, Beograd, 1980, dok. 444, s. 586.
143
Belgrad odmówił udzielenia pomocy, gdyż uznał on rosyjskiego członka zespołu, Pawła Milukowa, za „wroga Serbii”, ponieważ wcześniej w Dumie rosyjskiej opowiadał się on za autonomią Macedonii. Zob. K. Boeckh,
144
J. Remak,
145
M. Buha,
146
Na temat radykalizacji serbskiej armii po wojnach zob. Descos do Doumergue’a, Belgrad, 7 maja 1914, DDF, 3-e Série, t. 10, dok. 207, s. 333–335.
147
Nie jest pewne, czy Apis zamierzał przeprowadzić taki zamach, i kwestia ta jest sporna. Zob. D. MacKenzie,
148
V. Dedijer,
149
Apis twierdził podczas swojego procesu w Salonikach w 1917 roku, że powierzył Rade Malobabiciowi organizację wszelkich szczegółów związanych z zamachem. To, czy cała Ujedinjenje ili smrt! była zamieszana w zamach w Sarajewie, czy tylko koteria oficerów i agentów skupionych wokół Apisa, pozostaje przedmiotem kontrowersji. Zob. D. MacKenzie,
150
M. Bogičević,
151
L. Albertini,
152
Posiedzenie z 12 października 1914. Zob. A. Mousset,
153
L. Albertini,
154
155
J. Remak,
156
157
158
Na temat dręczącego pytania o kondycję gospodarczą Bośni w stosunku do gospodarki Serbii zob. E. Kolm,
159
160
Zeznanie Gavrilo Principa zob.
161
162